#อ่านช้าๆนะค่ะ
“ทำให้นายเป็นคนของภูวกุลอย่างสมบูรณ์ไง”
สิ้นคำใบหน้าคมก้มลงไปหาอีกคนที่กำลังทำหน้าตื่นกับคำตอบ
ริมฝีปากอิ่มทาบทับลงไปยังริมฝีปากบางของอีกคน
กดย้ำน้ำหนักลงไปจนคนรับต้องหันหน้าหนี
เมื่อเห็นความอีกคนพยายามส่ายหน้าหนีตน
เขาปล่อยมือที่ตรึงอีกฝ่ายไว้
แล้วยกมาจับใบหน้าของคนที่อยู่ข้างใต้ไว้จนไม่สามารถขยับหนีได้อีก
ริมฝีปากถูกทับลงไปอีกรอบ และคราวนี้อีกคนก็ได้รับมันอย่างจัง ทั้งความดุดัน
และกริ้วกราดที่ส่งมาทางริมฝีปาก เมื่อรู้ว่าอีกคนไม่ยอมที่จะให้เข้าไปหา
อีกคนจึงใช้ฟันคมซี่สวยขบลงไปที่ริมฝีปากของอีกฝ่าย
“อ้ะ! อือ
อืออ”เมื่อถูกขบจนเลือดซิบทำให้ต้องเผยออกด้วยความเจ็บเป็นจังหวะเดียวกับที่อีกคนได้เข้าไปสัมผัสความหวานในโพรงปาก
ลิ้นร้อนซุกไซ้ไปทั่ว รุกไล่อีกคนให้จนมุม ส่งผ่านความเร้าร้อนให้อีกคนได้อ่อนระทวยด้วยไร้ประสบการณ์
มือที่เป็นอิสระพยายามขัดขืนในคราแรกตอนนี้กลายเป็นว่าต้องกำเสื้ออีกคนจนยับย่นเพราะความรู้สึกใหม่ที่ได้รับจากริมฝีปากคู่นั้น
“อือ อืออ พะ พอ” เมื่อถูกต้อนจนถึงมุม และอากาศเริ่มหมดก็เกิดอาการประท้วงอีกรอบ
จนอีกคนต้องผละออกมาจ้องมองดูผลงานที่เขาพึ่งสร้าง ริมฝีปากเล็กเจ่อน้อยๆกำลังกอบโกยเอาอากาศเข้าปอดอย่างเร่งรีบ
ใบหน้าเรียวเห่อสีแดง ดวงตาปริ่มเหมือนคนถูกมอมยา และในยามที่กระทบกับแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาทำให้อีกคนถึงกับยิ้มให้กับภาพตรงหน้า
ช่างสวยงาม
ไม่รอให้อีกคนได้พัก ริมฝีปากหยักทาบทับลงไปกับกลีบปากนุ่มอีกครั้ง
ลิ้นร้อนตวัดเก็บเกี่ยวเอาความหอมหวานจากคนตรงหน้าให้ได้มากที่สุด
ถ่ายทอดความร้อนแรงให้อีกคนหลงมั่วเมา
มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเพื่อจุดประกายอารมณ์ของอีกคนให้ดิ่งลงไปอีก
มืออีกข้างค่อยๆปลดกระดุมของคนตรงหน้าออกเผยให้เห็นแผ่นออกขาวและเชอรี่ผลเล็กที่ประดับอยู่บนอก
ลูบไล้หยอกล้อมันเล็กน้อยก่อนจะไล้ลงมาจนถึงท้องน้อยบีบคั้นอย่างหนักหน่วงสลับกับเบาบางเพื่อกระชากสติอีกคนให้ล่องลอยไปในอากาศ
“แฮก แฮ่ก อืม”ริมฝีปากอวบที่หลุดพ้นจากการคุกคามที่แสนหวานได้ก็พยายามกอบโกยเอาอากาศเหมือนคนที่อยู่ท่ามกลางทะเลทรายแล้วเจอน้ำ
ไม่ทันจะได้หายใจหายคอดีก็รีบเม้มปากเข้าหากันเป็นเส้นตรง
เมื่อริมฝีปากนุ่มเปลี่ยนจุดไปยังกกหูขบกัดเบาๆสร้างกระแสบางอย่างให้อีกคนถึงกับขนลุก
กดจูบประทับตราตามลำคอผ่องให้เกิดรอยสีกุหลาบ
“อะ อือ อึก” เมื่อถูกริมฝีปากดูดเม้มเม็ดเชอรี่สีสวยคนที่อยู่ข้างใต้ก็เริ่มจะควบคุมตัวเองไม่อยู่
กระแสบางอย่างที่มีจุดเริ่มมาจากส่วนที่ถูกสัมผัสเล่นเอาอ่อนปวกเปียก
ขนอ่อนลุกไปตามแรงอารมณ์ที่อีกคนมอบให้
เสียงครางเบาๆเล็ดลอดออกมาให้อีกคนได้รับรู้ ด้วยความที่ไม่ประสีประสา การแสดงออกราวเด็กไร้เดียงสายิ่งปลุกอารมณ์คนทำให้อยากรุกหนักขึ้นไปอีก
…เหมือนลูกนกตัวน้อย ที่ไม่ประสีประสาในการปีก…
มือหนาเลื่อนลงไปยังกางเกงของอีกฝ่าย
ทั้งที่ริมฝีปากยังวนเวียนปรนเปรอให้อีกคนไม่ห่าง
กางเกงตัวสวยพร้อมชั้นในถูกขว้างลงจากเตียงโดยไม่ไยดี ความเย็นที่ปะทะเข้ากับส่วนล่างทำให้คนกำลังบิดเร้าหันมองอีกคนอย่างไม่เข้าใจ
แต่การกระทำต่อมาของอีกคนทำให้เขาต้องรีบยกมือขึ้นมาห้าม
“ดะ เดี๋ยว ว ว อย่า นะ อ้า พอ
เถอะ อึก อือ” จากเสียงห้ามกลายเป็นเสียงครางกระเซ้าอย่างออดอ้อน
เมื่อริมฝีปากหยักก้มลงไปจูบกับของห้าม ปากร้อนๆอ้างับมันไว้ดุดเม้มอย่างเบาๆก่อนจะเปลี่ยนมาจาบจ้วง
กระชากจิตใต้สำนึกของอีกคนให้ขาดสะปัน หลงเหลือเพียงความหรรษาที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน
ฟันคมครูดไปตามความยาวเบาๆ สร้างกระแสซ่านราวกับไฟฟ้าไหลไปทั่วร่างของคนรองรับ
ทุกพื้นที่ที่กระแสนั้นไหลผ่านทำให้ขนลุกซู่และอ่อนแรง รูดขึ้นรูดลงอย่างช้าบ้างหนักบ้าง
ทำให้อีกคนได้แต่กระตุกเอนตัวตาม
มือสองข้างที่หวังจะใช้หยุดการกระทำของอีกคนตอนนี้ได้แต่บีบไหล่อีกคนไว้ด้วยความรันจวน
“อ่ะ อ่า หยะ หยุด เถอะ อ่ะ อือ
มะ ไม่ไหว ละ แล้ว อึก” เมื่อถึงปลายทางและความสามารถกลั่นบางสิ่งไว้หมดลง
หยาดน้ำแห่งความสุขไหลเข้าสู่ปากหยักจนล้นออกมา แต่เจ้าของหาได้สนใจไม่เขาปาดสิ่งที่ล้นออกมาจากปากก่อนที่จะประกบจูบริมฝีปากอิ่มที่เขาสัมผัสแค่ไม่กี่ครั้งก็รู้สึกติดเหมือนดังสิ่งเสพติด
รสน้ำคามที่หลงเหลืออยู่ไม่เป็นอุปสรรคแก่ทั้งสองสิ้นที่ช่ำชองกวาดไปทั่วโพรงปากดุดดันเรียวลิ้นของอีกคนที่ตอบสนองเขาอย่างไร้เดียงสา
“เป็นคนผมเถอะนะครับ” ริมฝีปากหยักถอนจูบออกมาให้อีกคนได้พักเอาอากาศเอ่ยขออย่างเอาแต่ใจ
ริมฝีปากก็คลอเคลียอยู่ใกล้ติ่งหูก่อนที่จะขบเบาๆให้อีกคนครางด้วยความเสียวซ่าน
“อือ”
“ตกลงแล้วนะครับ” ไม่รอให้อีกคนประท้วงเขาเข้าไปคลอเคลียกับโพรงปากที่คิดว่าหวานมากสำหรับเขาอีกรอบ
นิ้วที่เยิ้มไปด้วยหยาดน้ำที่อีกคนพึ่งปลดปล่อยค่อยๆแทรกตัวไปในช่องทางสงวนผ่านเข้าไปในกลีบชมพู
“อือ อือ ไม่เอา นะ” ถึงแม้จะมีตัวหล่อลื่นและอีกคนก็กระทำอย่างเบามือ แต่ด้วยความที่ไม่เคยมาก่อนทำให้เกิดการต่อต้านสิ่งแปลกปลอมนั้น
แต่มันก็ไม่ทำให้อีกคนหยุด เขาเพิ่มสองและสามเข้าไปก่อนจะเคลื่อนเข้าออกอย่างช้าๆ
“ผ่อนคลายหน่อยสิ” คำบอกเล่าราวกับคำสั่งถูกส่งออกมาให้คนที่กำลังต่อต้าน
ช่องทางนั้นมันคับแคบจนแทบจะขยับไม่ได้ จนทำให้อีกคนต้องบีบเค้นไปตามร่างกายของอีกฝ่าย
ลูบไล้อย่างแผ่วเบาบ้างแน่นหนักบ้าง ทั้งยังมีริมฝีปากที่คลอเคลียอยู่ที่อกเนียน
ปากหยักดูดเม้มบริเวณผลเชอรี่ทั้งสองสลับไปมาจนเกิดรอยแดงกระจายไปทั่ว และทำให้บางอย่างไหลไปตามประสาทสัมผัสอย่างหนักหน่วงและถี่รั่วจนแทบจะหายใจไม่ออก
“อ่า ฮะ อือ อ่า อ่ะ อือ” เสียงครางเริ่มดังขึ้นอย่างต่อเนื่องพร้อมกับช่องทางที่เริ่มคลายตัวจนสามารถขยับได้
เขาขยับมันออกมาจนเกือบหลุดแล้วดันเข้าไปอย่างเบาบ้างแรงบ้าง
และบางครั้งมันก็ไปถูกจุดไวสัมผัสจนอีกคนเผลอร้องออกมาอย่างดังพร้อมกับสีหน้ารันจวน
แล้วมีหรือจะรอดพ้นสายตาไปได้
เมื่อรู้ว่าตรงไหนเป็นจุดไวไฟเขาก็มักจะกระแทกเข้าไปตรงจุดนั้น
“อ่า อ่ะ ตะ ตรง นั้ น อือ ฮะ พอ
เถ อะ จะ ไม่ไห ว แล้ว” ดวงหน้าสวยเงยขึ้นอย่างต้องการอากาศ
เหงื่อทั้งเม็ดใหญ่เม็ดเล็กผุดขึ้นตามใบหน้าจนชื่น
ภาพที่เหงื่อไหลตามไรผมลู่ลงมาแนบหน้าทำให้คนมองถึงกับกลั่นอารมณ์ไม่อยู่
เขารีบปลิดเสื้อซิบกางเกงของตนออกอย่างรวดเร็ว
พร้อมกับดึงมันลงเผยให้เห็นบางสิ่งอย่างชัดเจนจนคนที่นั่งมองอยู่หน้าซับสี
“อ่ะ!”นิ้วที่ค้างอยู่ในตัวถูกดึงออกอย่างเร็วรวดจนอีกคนกระตุก
แต่เมื่ออีกอย่างที่เข้ามาแทนที่นั้นทำเอาน้ำตารื้อมากองรวมกันจนไหลอาบแก้มและหยดลงบนเตียง
เฮือก !
มือทั้งสองข้างไขว้คว้าไหล่หนาของอีกคนเป็นที่ยึดเกาะ
พยายามหนีสิ่งที่สอดแทรกเขามาในร่าง
แต่มือหนาจับเอวตรึงไว้กับที่เมื่อรู้ว่าอีกคนคิดจะหนี
เขานำพาร่างกายของตนโถมเข้าหาช่องทางสีหวานโดยไม่สนใจความคับแน่นหรืออาการต่อต้านของอีกคน
“ อ่า ! อย่า..อึก.. มันเจ็บ…ขอร้องละ เอามันออกไป” ร่างที่นอนอยู่เด้งขึ้นมาหาอีกคน ใบหน้าสวยเชิดขึ้นจนคางติดกับอีกคน
ความเจ็บที่ถูกส่งมาจากจุดที่ถูกอีกฝ่ายโถมเข้ามา
มันเหมือนจะฉีกร่างกายให้เป็นชิ้นๆ เหงื่อเม็ดใหญ่เกาะตามดวงหน้า จิกมือลงไปกับไหล่หนาเพื่อระบายความเจ็บ
ดวงตาที่นองไปด้วยน้ำ ร่างสูงมองอีกคนที่สั่นระรึกอย่างทรมาน
แต่ก็ไม่คิดที่จะถอยออกมาเลย เขายกมือขึ้นมาประคองดวงหน้า
แล้วก้มลงไปคนที่กำลังสั่นระรึกอยู่
ปลอบประโลมด้วยการดูดเม้มริมฝีปากเต่งอย่างแผ่วเบาราวกับขอร้อง
…ไม่ใช่แค่อีกคนที่ทรมาน เขาก็ทรมานเหมือนกัน …
“ซี๊ด ~ อย่าเกร็งสิ”ผนังที่รัดกุมกายเขาไว้มันทำให้รู้สึกดีจนต้องซูดปาก
แต่มันกลับคับแน่นเกินไปจนต้องเอ่ยปากบอกอีกคน
เขาพยายามที่จะควบคุมตัวเองไม่ให้หลงไปกับผนังอุ่น
ที่ทำให้เขาอยากจะกระแทกลงไปแรงๆให้หายจากความทรมานนี้สักที
แต่ไม่อยากทำร้ายคนตรงหน้าไปมากกว่านี้ เขาพยามโน้มน้าวอีกคนให้ไปตามเขา
เพราะหากอีกคนเกิดดื้อขัดใจเมื่อไรเขาก็ไม่รู้ว่าจะหยั่งตัวเองได้รึเปล่า
ซึ้งตอนนี้มันใกล้จะถึงจุดแล้ว
“อะ ออก ไ ไป อึก...เอามันออกไป
เดี๋ยว นี้ ! อ่ะ อ้า” ดูเหมือนอีกคนจะไม่ให้ความร่วมมือ
แถมยังต่อต้านด้วยการผลักไหล่ให้ออกไป มันทำให้อีกคนถึงกับโยนจิตใต้สำนึกออกไป
“อ้า อ้า อ้ะ อ้า พะ อ่า พอ ฮือ อ
อ อือ ฮือ อ หยุด หยะ หยุดก่อน เจ็บ เอ็บ เจ็บ”เขาไม่สนใจว่าร่างข้างใต้จะรับตนไหวหรือเปล่า
ไม่สนใจเสียงร้องไห้ราวกับจะขาด ไม่สนใจคำขอร้องนั้นอีกแล้ว
เมื่อคนข้างใต้เลือกที่จะต่อต้าน เขาก็ไม่จำเป็นต้องอ่อนโยนอีกต่อไป ร่างกายที่ตอนแรกนอนนิ่งอยู่ในช่องทางคับ เริ่มขยับเข้าออกอย่างเนิบนาบ
เนื่องจากเจ้าของต่อต้านการรุกราน
ช่องทางสีชมพูเริ่มฉีดขาดเพราะการฝืนเข้าออกที่รุนแรงขึ้น เร็วขึ้น น้ำข้นสีแดงเป็นตัวช่วยในการหล่อลื่น
มือหน้าจับใบหน้าของอีกคนให้เข้ามารับจูบจากตนปิดกั้นเสียงร้องอย่างน่าสงสารให้ลงคอไป
เหลือเพียงแต่ความเร้าร้อนที่อีกคนมอบให้
มือที่ว่างลูบไล้บีบเค้นจนผิวสีขาวกลายเป็นสีชมพู
สอดใส่ความเร้าร้อนของตนให้กับอีกคนได้รับรู้ ร่วมกันผจญภัยไปในเส้นทางแสนกลครั้งนี้
โดยมีเขาเป็นผู้นำในการเดินทางครั้งนี้
คนรุกเน้นที่จะไปสะกิดจุดไวสัมผัสของอีกฝ่ายเพื่อให้อีกคนได้เคลิ้มไปด้วยกัน
เหมือนแม่นกสอนลูกน้อยบิน
“ อ่ะ อ่า อ่ะ อือ อือ ฮะ ฮือ อื
อ อ่า”เสียงครางกระเซ้าอย่างยั่วยวนข้างหูของผู้นำที่ผู้ตามปล่อยออกมาไม่รู้ตัว
ทำเอาอีกคนค่อยๆเผยด้านมืดออกมา เขาเน้นหนักไปยังจุดที่คิดว่าเป็นจุดอ่อนไหว
ยิ่งเสียงนั้นดังมากเท่าไร เขายิ่งกดมันลงไปตรงนั้น
ยิ่งกระเซ้ามาเท่าไรยิ่งเพิ่มแรงลงไปเท่านั้น ยิ่งอีกคนยั่วยวนมากเท่าไร
เขายิ่งกดมันลงไปให้ลึกเท่านั้น
“อือ ฮะ ฮา อึก อ่า นะ นา ย ต รง
ตรง นั้น” ใบหน้าสวยเงยหน้าขึ้นมองเพดานส่งเสียงครางกระเซ้าด้วยความรันจวน
ดวงตาปรือไปในอากาศข้างหน้าราวกับคนไร้สติ
ใบหน้าเหยเกยด้วยความเสียวซ่านที่แผ่ไปทั่วร่าง
ก่อนที่จะโดนอีกคนจับใบหน้าลงมามองกับเขา
“กันต์พิมุก เรียกสิ” เขามองหน้าอีกคนที่แดงเห่อด้วยพิศสวาทที่ตนมอบให้ สั่งอีกคนให้เอ่ยชื่อของตนด้วยสายตาบังคับ
แต่อีกคนเหมือนสติจะไม่อยู่กับตัวเขาจึงหยุดการกระทำทุกอย่างจนอีกคนเริ่มได้สติแล้วมองหน้าเขาอย่างสงสัยและเขินอาย
“เรียกชื่อผมสิ แล้วผมจะทำให้”
คนฟังถึงกับหน้าซับสีก้มลงหลบด้วยตาเร้าร้อนที่มองมาเหมือนจะแผดเผา
ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาๆ
แม้จะอายมากแค่ไหนแต่ความต้องการที่ตนไม่รู้จักมันชักนำให้ตามใจอีกคน
เพื่อที่จะได้หลุดจากความทรมานนี้สักที
“กะ กันต์” มือหนาเชยคางอีกคนขึ้นมาสบตากับตน
ใช้สองมือบังคับไม่ให้หันหน้าหนี ใช้น้ำเสียงบังคับให้พูดตามที่ใจตน
“พูดอีกทีสิ พูดออกมาดังๆ
ผมอยากได้ยิน”
“กันต์พิ... อ้า!” ทันที่ที่ชื่อของผู้นำทางถูกเอ่ยขึ้น
การผจญภัยครั้งนี้ก็เริ่มออกเดินทางต่อ ทั้งสองเกาะเกี่ยวซึ้งกันและกัน
มอบความเร้าร้อนจากริมฝีปากเป็นเชื้อเพลิง ความสุขสมเหมือนกับเดินทางไปในท้องฟ้า
ท่ามกลางอากาศที่สดชื่นสร้างความสุขให้แก่นกน้อย
“ใกล้ อ่า อ่ะ แล้ว จะ อือ ออ”เสียงครางกระเซ้าที่บอกถึงระดับการเดินทางของตนที่ตอนนี้ใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว
ทำให้อีกคนเร่งที่จะตามไปติด
“อย่า พึ่ง ทิ้ง กัน นะ ครับ”
แน่นอนว่าตัวผู้นำเองก็มองเห็นจุดหมายอยู่รำไรและช่องทางที่เริ่มบีบรัดเขาอย่างถี่ๆก็พอจะรู้ว่าอีกคนใกล้จะถึงมากแค่ไหน
ปากอิ่มอวบแตะลงบนขมับชื้นเหงื่ออย่างปลอบประโลมความเจ็บที่เข้าส่งเข้าหา แต่ตอนนี้ผิวนุ่มของริมฝีปากมันแห้งผ่าไปราวกับขาดน้ำมาแรมปีด้วยเพราะไฟสวาทลุกโหม
“อ่า!” ด้วยความไม่เคยได้สัมผัสก็ยากที่จะอดกลั่นได้
เสียงทุ้มครางเครือในลำคอเมื่อมันมาถึงจุดพร้อมน้ำแห่งความสุขสดกระเซ็นไปทั่วหน้าท้องของทั้งสอง
เมื่ออีกคนถึงจุดหมาย โดยมีอีกคนที่กระแทกเข้ามาถี่ๆ ไม่นานร่างข้างใต้ก็กระตุกเพราะรู้สึกถึงของเหลวบางอย่างฉีดพุ่งออกจากกายของอีกคนที่อยู่ในร่าง
ก่อนที่เขาจะปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งลง
“นายนี่ สุดยอดมากเลย” คนที่อยู่ด้านบนจูบลงที่หน้าผากมนก่อนจะดึงกายออกจากคนข้างใต้อย่างเร็ว แต่นั้นทำให้เกิดการเสียดสีกับผนังร้อนแล้วไปโดนจุดไวสัมผัสของอีกคนจนต้องครางออกมาเบาอย่างลูกแมวตอนถูกขัดใจ
Talk :
ฝากด้วยนะ /)*^*(\ กลับไปที่บทความค๊า >>>> http://my.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1236334&chapter=2
